Jan en Jutta zijn in Engeland, zij gaan op vakantie in Ierland, en we hebben afgesproken dat we, indien mogelijk, een dagje samen op trekken. Ze zijn uiteindelijk in Bath terecht gekomen. Wij besluiten om daar dan ook naar toe te gaan, maar we moeten eerst zeker weten of er plaats is op de camping. Er word echter niet meer opgenomen als we bellen. We spreken af om morgen vroeg te bellen. 
Vanmorgen rond 08:00 uit de veren. Gisteren hebben we alles al opgeruimd, dus we zijn snel klaar.
Om 09:00 gebeld met de camping in Bath. Ze zaten vol het komende weekend. Jammer, maar het is niet anders. Dit betekent dat we niet naar Bath rijden, maar in Oostelijke richting. Volgens Jan was er nog plaats genoeg op de camping, maar ik heb inmiddels begrepen dat plaatsen op de camping een bestemming hebben, tent, caravan of motor van, dus zal er wel geen plaats meer zijn geweest voor ons campertje.
Op de camping nog even afvalwater verwijderd, toilet geleegd en water bijgevuld. En dan op weg.
Het duurt niet lang of we komen terecht in een file. Hiermee werd voor mij aangetoond dat een rotonde net zo goed een file kan veroorzaken. Ik denk dat de verkeersdeskundigen in Engeland op dezelfde school hebben gezeten als die in Nederland en waarschijnlijk zijn zij ook gezakt voor hun examen :-).
Over 2 mile doen we dik 30 minuten. We willen vandaag tot Dorchester rijden en daar in de buurt een plaatsje zoeken. Als het niet lukt om een camping te vinden gaan we wel op een camperplaats staan.
Onderweg besluiten we een bezoek te brengen aan het plaatsje Abbotsbury. Daar is een zogenaamde Swannery. Dat is van oudsher een broedplaats voor de zwanen. Er broeden daar meer dan 600 zwanen op een heel klein oppervlak. Dat is zeer bijzonder, omdat zwa
nen niet in kolonies leven. Maar door de uitzonderlijke situatie accepteren ze op deze plaats wel buren dichtbij.
De entree is niet goedkoop, maar het is wel een zeer bijzondere ervaring. Je loopt midden tussen de zwanen en het is prachtig om te zien, niet om te ruiken trouwens. Ook het dorpje is een bezoek waard. Overal zie je resten van de oude Abdij en het klooster. Het moet in zijn tijd een gigantisch klooster zijn geweest.
We eten nog wat in het restaurant en gaan weer op weg. TomTom leidt ons langs een smal kustweggetje, waarbij je niet met twee auto's langs elkaar kunt. Dat gaat eigenlijk prima, Engelsen hebben geen haast in het verkeer en blijven netjes wachten zodat ik kan passeren. Dat gaat erg goed, tot vlakbij het Allerhoogste punt. Daar doemt plotseling een auto op, en er is nergens een plaats om uit te wijken. Hoewel ik nog probeer om voorzichtig achteruit te rijden slaat toch de motor af. Als je dan in een helling staat van meer dan 45 graden dan heb je een klein probleem. De auto is mij onder tussen gepasseerd en ik probeer met de handrem de auto vast te zetten, dat lukt echter niet. De handrem is niet sterk genoeg. Dat betekend dat je de auto moet starten met de voet op de rem, en daarna de koppeling in trappen, de rem vasthouden en voorzichtig gas geven, als ik dat bij elkaar op tel dan kom ik een voet te kort. Enfin het is ons uiteindelijk toch gelukt om weer op gang te komen, wel met een verhitte koppelingsplaat en rokende banden, dat wel.
We rijden richting Dorchester en vinden daar vlak in de buurt een Camping, vol. We rijden door en vinden een camping van de club. We nemen ons pasje van de club mee en zorgen dat deze gezien wordt, misschien helpt het, helaas... vol. Maar ze ziet het pasje en mompelt iets van 'My god members.' Vervolgens belt ze twee club campings in de buurt: vol! Ik vraag haar of hier soms de vakantie begonnen is, maar dat is niet zo. Het is de grijze golf, die in verband met de kredietcrisis plotseling allemaal een caravan hebben gekocht en in eigen land op vakantie gaan. Ze had dit nog nooit eerder meegemaakt. Het schijnt hier trouwens gisteravond een geweldig noodweer te zijn geweest, want overal liggen grote plassen water.
Op de weg naar de club camping zijn we een paar borden gepasseerd met daarop de aanduiding dat er nog meer campings in de buurt zijn. De eerste die we aandoen is gelijk raak. Er is nog plaats. We reserveren gelijk voor 3 nachten en het kost nog geen 13 pond per nacht.
We bellen even met Leonie en horen dat Michael Jackson overleden is. Snel dus de schotel opgezet en even het nieuws gevolgd. Heerlijk gebarbequed. Van vlees gekocht op de camping. Er is hier een klein winkeltje met de meest noodzakelijke boodschappen, wil je naar een supermarkt dan moet je hier in Engeland naar een grote stad.
Voor toekomstige Engelandgangers een tip: De recepties van de Engelse campings sluiten meestal rond 18:00 uur. Kom je dus later dan kun je er niet meer op. Daar hebben ze wat op gevonden, er is bij het grootste deel van de campings (in ieder geval die van de club) een gedeelte voor de poort voor zogenaamde 'Latenight arrivals'. Vaak zelfs voorzien van een stroompaal. Je kunt je caravan/camper daar dus gewoon neerzetten en dan de volgende dag de camping op. Als alles dus vol is dan wacht je gewoon tot de receptie gesloten is, gaat op de latenight arrivals staan en roept de volgende dag: “Geen plek? Och jammer”.
Vanmorgen rond 08:00 uit de veren. Gisteren hebben we alles al opgeruimd, dus we zijn snel klaar.
Om 09:00 gebeld met de camping in Bath. Ze zaten vol het komende weekend. Jammer, maar het is niet anders. Dit betekent dat we niet naar Bath rijden, maar in Oostelijke richting. Volgens Jan was er nog plaats genoeg op de camping, maar ik heb inmiddels begrepen dat plaatsen op de camping een bestemming hebben, tent, caravan of motor van, dus zal er wel geen plaats meer zijn geweest voor ons campertje.
Op de camping nog even afvalwater verwijderd, toilet geleegd en water bijgevuld. En dan op weg.
Het duurt niet lang of we komen terecht in een file. Hiermee werd voor mij aangetoond dat een rotonde net zo goed een file kan veroorzaken. Ik denk dat de verkeersdeskundigen in Engeland op dezelfde school hebben gezeten als die in Nederland en waarschijnlijk zijn zij ook gezakt voor hun examen :-).
Over 2 mile doen we dik 30 minuten. We willen vandaag tot Dorchester rijden en daar in de buurt een plaatsje zoeken. Als het niet lukt om een camping te vinden gaan we wel op een camperplaats staan.Onderweg besluiten we een bezoek te brengen aan het plaatsje Abbotsbury. Daar is een zogenaamde Swannery. Dat is van oudsher een broedplaats voor de zwanen. Er broeden daar meer dan 600 zwanen op een heel klein oppervlak. Dat is zeer bijzonder, omdat zwa
nen niet in kolonies leven. Maar door de uitzonderlijke situatie accepteren ze op deze plaats wel buren dichtbij.De entree is niet goedkoop, maar het is wel een zeer bijzondere ervaring. Je loopt midden tussen de zwanen en het is prachtig om te zien, niet om te ruiken trouwens. Ook het dorpje is een bezoek waard. Overal zie je resten van de oude Abdij en het klooster. Het moet in zijn tijd een gigantisch klooster zijn geweest.
We eten nog wat in het restaurant en gaan weer op weg. TomTom leidt ons langs een smal kustweggetje, waarbij je niet met twee auto's langs elkaar kunt. Dat gaat eigenlijk prima, Engelsen hebben geen haast in het verkeer en blijven netjes wachten zodat ik kan passeren. Dat gaat erg goed, tot vlakbij het Allerhoogste punt. Daar doemt plotseling een auto op, en er is nergens een plaats om uit te wijken. Hoewel ik nog probeer om voorzichtig achteruit te rijden slaat toch de motor af. Als je dan in een helling staat van meer dan 45 graden dan heb je een klein probleem. De auto is mij onder tussen gepasseerd en ik probeer met de handrem de auto vast te zetten, dat lukt echter niet. De handrem is niet sterk genoeg. Dat betekend dat je de auto moet starten met de voet op de rem, en daarna de koppeling in trappen, de rem vasthouden en voorzichtig gas geven, als ik dat bij elkaar op tel dan kom ik een voet te kort. Enfin het is ons uiteindelijk toch gelukt om weer op gang te komen, wel met een verhitte koppelingsplaat en rokende banden, dat wel.
We rijden richting Dorchester en vinden daar vlak in de buurt een Camping, vol. We rijden door en vinden een camping van de club. We nemen ons pasje van de club mee en zorgen dat deze gezien wordt, misschien helpt het, helaas... vol. Maar ze ziet het pasje en mompelt iets van 'My god members.' Vervolgens belt ze twee club campings in de buurt: vol! Ik vraag haar of hier soms de vakantie begonnen is, maar dat is niet zo. Het is de grijze golf, die in verband met de kredietcrisis plotseling allemaal een caravan hebben gekocht en in eigen land op vakantie gaan. Ze had dit nog nooit eerder meegemaakt. Het schijnt hier trouwens gisteravond een geweldig noodweer te zijn geweest, want overal liggen grote plassen water.
Op de weg naar de club camping zijn we een paar borden gepasseerd met daarop de aanduiding dat er nog meer campings in de buurt zijn. De eerste die we aandoen is gelijk raak. Er is nog plaats. We reserveren gelijk voor 3 nachten en het kost nog geen 13 pond per nacht.
We bellen even met Leonie en horen dat Michael Jackson overleden is. Snel dus de schotel opgezet en even het nieuws gevolgd. Heerlijk gebarbequed. Van vlees gekocht op de camping. Er is hier een klein winkeltje met de meest noodzakelijke boodschappen, wil je naar een supermarkt dan moet je hier in Engeland naar een grote stad.
Voor toekomstige Engelandgangers een tip: De recepties van de Engelse campings sluiten meestal rond 18:00 uur. Kom je dus later dan kun je er niet meer op. Daar hebben ze wat op gevonden, er is bij het grootste deel van de campings (in ieder geval die van de club) een gedeelte voor de poort voor zogenaamde 'Latenight arrivals'. Vaak zelfs voorzien van een stroompaal. Je kunt je caravan/camper daar dus gewoon neerzetten en dan de volgende dag de camping op. Als alles dus vol is dan wacht je gewoon tot de receptie gesloten is, gaat op de latenight arrivals staan en roept de volgende dag: “Geen plek? Och jammer”.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten