5 Dagen Berlijn/Polen

Dag 1

De afgelopen week zijn we Effeweg geweest. Samen met vrienden hebben we een busreis geboekt bij Effeweg. 5 dagen Berlijn en Polen. Effectief blijft hier 3 dagen van over, want de maandag en vrijdag zijn reisdagen.
We zijn met de auto naar Didam gereden, omdat we vrijdag niet in de lijnbussen willen zitten, maar gelijk na aankomst naar huis willen rijden (dus ook niet mee dineren). Dat dat allemaal anders liep kun je verderop lezen.
We werden ontvangen met koffie en een koekje. Het tweede kopje moest betaald worden, die hebben we maar overgeslagen. Alles verliep redelijk vlot en rond 08:45 konden we naar de bus. We waren in totaal met 58 reizigers in een bus met 60 stoelen en een minimale beenruimte. Dat gebrek aan beenruimte is ons nog flink opgebroken tijdens deze trip.
Opgewekt begonnen we aan de rit en we zaten al gauw op de A44 in Duitsland. Vlak voor Dortmund liepen we in de file. Al gauw bleek er een ernstig ongeluk gebeurd te zijn, waarbij een vrachtwagen over de vangrail was gevlogen. Dit had tot gevolg dat ook op de andere rijbaan geen verkeer meer was.

Nu is het in Nederland zo dat men zo snel mogelijk de snelweg vrij maakt, in Duistland is dat geen prioriteit. Daar ligt de prioriteit bij de ongeval analyse. Gevolg: A44 verspertt bis 20:00 uhr. We hebben een dikke 3 uur stil gestaan op de autobahn, voordat er een slimme Duitse agent (waarschijnlijk dun bezaaid) op het idee kwam ons achteruit te laten rijden, terug naar de vorige afslag.
Affijn, de rustpauzes voor de rest van de dag werden verminderd en ingekort. Vlak voor de eindbestemming kregen we nog een sommatie van onze chauffeur waarin hij ons even duidelijk maakte wat hij wel en niet wilde zien in het hotel. "Niet in de broodjes knijpen, niet meer opscheppen dan je op eet". Godver.... we zijn geen pubers op schoolreisje. Je wilt je de reis echter niet laten verprutsen door zoiets, dus je laat het maar over je heen komen. Uiteindelijk kwamen we om 21:00 bij ons hotel in Frankfurt a/d Oder aan. We gingen meteen aan tafel terwijl de chauffeur de bagage uit de bus haalde.
Het eten was prima. En na het eten naar de kamer en al snel de koffer in.

Dag 2

Lekker ontbeten. Voor vandaag staat er een bezoek aan Berlijn op het programma. Eigenlijk 's morgens met gids en 's middags vrij, maar de gids kon niet 's morgens dus werd het omgedraaid. Dat viel tegen, immers er was nog niemand die ons had vertelt wat er allemaal te zien was. Gelukkig hadden wij een stadsplattegrond in het hotel gehaald zodat we een beetje konden kijken wat er te doen was in de buurt van de parkeer plaats van de bus.

De Gedächtniskirche en de Kurfürstendamm lagen er vlak in de buurt.Die werden door ons met een bezoek vereerd. Vooral de Gedächtniskirche was indrukwekkend. Het is een monument geworden ter herrinnering aan de idiotie van de oorlog. De kerk werd in 1943 zwaar getroffen door een bombardement en is na de oorlog slecht gedeeltelijk hersteld. In de volksmond heet het wel 'De holle kies'. In 1961 werden er een nieuwe moderne kerk naast gezet. Van buiten een lelijk ding, maar van binnen prachtig, vooral door de blauwe ramen. Het glas voor deze ramen werd gemaakt in Frankrijk. vervolgens werd het glas gebroken en weer in kleine raampjes aan elkaar gezet (soort glas in lood).

De Kurfürstendamm is een brede straat waar het verkeer doorheen raast, met aan beide zijden winkels. Daar komen we niet voor dus lopen we er langs heen. Gelukkig is er ook nog een leuke winkel (later bleken er zelfs twee te zijn) van de firma STARBUCKS. Sinds New York zijn we verslaafd aan Starbucks koffie, dus naar binnen en lekker aan de koffie.

We zijn een stuk het park ingelopen dat zich om de dierentuin bevindt, om vervolgens ergens vlakbij de Gedächtniskirche op een terrasje een hapje te eten. De dames hadden een kraampje gezien bij de kerk, met gedroogde vruchten. Daar werd even flink van ingeslagen (€ 25,-).
Toen terug naar de bus.

De gids was een Nederlander die al 30 jaar in Berlijn woonde (hij liever dan ik). Hij kon zeer boeiend vertellen en liet ons enkele markante punten van Berlijn zien. Waarbij we af en toe ook de gelegenheid kregen om uit te stappen en rond te kijken.
Unter den Linden, Potsdammerplatz, Alexanderplatz, Holocaust monument, Checkpoint Charlie, maar ook een stukje authentieke muur en het ministerie van luchtvaart van dhr Goering passeerden de revue.
En eigenlijk veel te snel was de rondleiding voorbij. Wel troffen we bij checkpoint Charlie een paar Amsterdammers die met hun Puch helemaal naar Berlijn waren gereden in drie dagen.
Rond 18:00 waren we in het hotel en na ons te hebben opgefrist om 19:00 aan het diner.
's avonds nog een potje gekaart en rond 22:30 naar bed.

Dag 3

Vandaag naar Polen. We vertrekken rond 09:00 en rijden naar Frankfurt a/d Oder. De chauffeur rijdt er een beetje rond en laat wat dingen zien. We gaan vandaag naar een Poolse bazaar waar we wat kunnen shoppen. Tot 2 januari van dit jaar werd er aan de Poolse grens nog gecontroleerd. Als je dan te voet de grens over ging kreeg je een stempel in je paspoort. Een aantal reizigers wilden toch te voet de grens over (al kreeg je geen stempel meer sinds Polen de grenzen niet meer bewaakt) ze werden vlak bij de grens afgezet . De bus moest een andere route rijden.

De Poolse bazaar was ... veeeeeel van het zelfde. Kleding, sigaretten, sierraden en kleine hondjes waren er o.a. te vinden Hier en daar een stalletje met CD's en DVD's.
Je kon er van alle topmerken kopen Dolce & Gabana, Prada, Rolex, enz . Het is natuurlijk allemaal nep, maar dat maakt het er niet minder leuk om. We hebben tenminste ook maar wat neppers gekocht. Lekkere broodjs gekocht voor onderweg en toen de bus weer in. Het werd een lange tocht door Polen, grotendeels langs de Oder. Het landschap hier is niet echt boeiend te noemen en dat , gecombineerd met de slechte zitplaatsen in de bus zorgden er voor dat we al gauw een beetje chagarijnig werden. Daar kon een stop bij een Poolse oorlogsbegraafplaats ook niks aan veranderen, daar werden we eigenlijk nog minder vrolijk van..
Op deze begraafplaats lagen 1970 Poolse mannen en jongens begraven die gevallen waren bij de slag om Berlijn. Deze slag begon in april 1945 met het oversteken van de Oder. Al deze mannen waren gevallen in de eerste dagen van deze strijd (16 en 17 april). De Polen waren in dienst van de Russen en zullen het vast niet makkelijk hebben gehad. Gehaat door de Duitsers en uitgekotst door de Russen.

De reis ging verder richting Niederfinow in Duistland. In Niederfinow werkt sinds 75 jaar een zogenaamd Schiffshebewerk. Dat is een installatie waarmee een schip 34 meter omhoog wordt getakeld, om op die manier het hoogte verschil te overbruggen. Voor die tijd waren er meerdere sluisen die doorvaren moesten worden en duurde het gehele proces tenminste 1 1/2 uur, nu 6 minuten.

We moesten zo'n 500 meter lopen van de parkeerplaats naar het aanlegpunt van de rondvaartboot die ons mee zou nemen in de lift. Een bijzondere belevenis, die wij twee keer mee mochten maken, 1 keer omhoog en 1 keer omlaag. Best wel bijzonder te noemen. De huidige lift wordt echter te klein en men is nu bezig een nieuwe te bouwen naast de huidige. deze is groter en kan dus meer schip opnemen.

Al met al was dit een dag waarin we erg lang in de bus hebben gezeten. Mieke kreeg last van haar heup van het continue zitten in een ongemakkelijke houding en ik kreeg last van mijn schouder en voet.

's Avonds niet veel meer gedaan en vroeg de koffer in gedoken.

Dag 4

Dit zou veruit de leukste dag worden. Na het onbijt de bus in en op weg naar een klooster in het plaatsje Neuzell. Het klooster is niet meer in gebruik als zodanig omdat in de DDR tijd geloof en religie enigzins taboe waren.
Het bijzondere van dit klooster was de aanwezigheid van een protestantse en een katholieke kerk op het zelfde grondstuk. De protestantse kerk was sober en stoffig van inrichting, de katolieke rijk en vol met beelden en goud. Binnen in de kerk werden we nog door een Duitser op de vingers getikt, we waren te luidruchtig, we waren in een kerk en niet op een Bahnhoff. Als er iets in Europa lawaai maakt, dan is dat een Duitser. Laat ik die vent niet op Zandvoort of Scheveningen zien met een schep in zijn hand, dan zal ik hem vertellen dat we op een strand zijn en niet in de loopgraven.

Op het terrein is ook een brouwerij. Deze heeft een eigen winkeltje en daar heb ik een aantal flessen bier gekocht, o.a. Anti Aging bier. Het lokale bakkertje kreeg 60 gasten te verwerken die allemaal broodjes kochten voor onderweg. Volgens mij waren ze wel gewend aan busladingen toeristen, er raakte tenminste niemand in paniek van het personeel.

De tocht werd vervolgd naar Lübbenau. Hier zouden we een rondvaart maken door allerlei kanaaltjes en de chauffeur had ons beloofd dat het mooier zou zijn dan Giethoorn. Of het mooier is wil ik niet zeggen, maar het is zeker een bezoek waard. We werden door de kanalen gepuntert in boten van 25 personen. Erg mooie omgeving, dat moet gezegd. Onderwerg werd nog een half uur gestopt. Ze hebben daar in de DDR het kapitalisme snel opgepakt. Je kunt tijdens die stop namenlijk niet veel anders doen dan op een terasje gaan zitten en iets bestellen. Het vrij ondernemerschap is ze ook niet vreemd, want overal staan kraampjes met lokale producten, voor het gebied waar wij waren (Spreewald) zijn dat de augurken.
Plassen in Oost Duitsland kan ook nergens gratis. Het kost je tenminste 40 cent.
Uit onderzoek is gebleken dat 10% van de oost Duitser de muur graag terug wil (16% van de west Duiters). Je kunt ook zeggen 90% is best tevreden zo.

We hadden ondertussen te horen gekregen dat we niet in Didam zouden eindigen, maar in DE LUTTE. 20 km van huis. Onze auto stond echter in Didam, en wat we nu net wilden vermijden(mee met die verrekte lijndiensten) moest nu wel gebeuren. Uiteindelijk waren we zeker 3 1/2 uur later thuis dan wanneer we in Didam zouden zijn gestopt.

's Avonds nog een kaartje gelegd op de kamer van Tjitze en Grietje. De heren wonnen 2 keer en beide keren met 171 punten en een Pit in het laatste spel.

Dag 5

Dit is alweer de laatste dag van de vakantie. Een lange tocht terug (650km). de tocht gaat echter voorspoedig en na een drietal sops komen we rond 17:00 uur aan in De Lutte. Het eten bij de Grote Zwaan is uitstekend. Rond 19:15 rijden we daar dan weg naar Didam, waar we om 20:30 aan komen. Alle spullen in de auto en maar weer terug gereden (zo voelde het tenminste). Rond 10:00 waren we thuis.
Al met al een leuke en gezellige vakantie gehad. Een aantal mooie dingen gezien en leuke dingen gedaan. Wel weten we nu dat we voorlopig geen busreien meer gaan maken, tenzij er sprake is van Comfort Class. Ook de omgeving waar we geweest zijn trekt ons niet nog een keer die kant uit. We zijn te kort in Berlijn geweest om een eerlijke menig te kunnen geven, maar bij de eerste indruk zijn we niet echt enthousiast. Berlijn mag dan wel veel cultuur hebben, maar er is niet echt een klassiek hart te vinden. Het Oostduitse deel typeert zich door sobere hoogbouw en woonkazernes, terwijl het westelijk deel gemaakt frivool probeert te zijn. Ook hier veel nieuwbouw en weinig karakter. Maar dat is mijn mening en hij is gebaseerd op een kort bezoek.
Misschien moeten we Berlijn nog een extra kans geven.